W każdy poniedziałek
w godzinach 1400-1500
Prezes Zarządu
Sebastian Szwajlik
pełni dyżury
dla mieszkańców
Stargardu

Oczyszczalnia ścieków

ul. Drzymały 65
73-110 Stargard 

Pierwsza mechaniczna oczyszczalnia ścieków powstała w północnej części Stargardu nad brzegiem Iny
w początkach ubiegłego wieku. Przez prawie stulecie spełniała ona swoje zadanie. Na początku lat osiemdziesiątych na powierzchni 14,6 ha. w sąsiedztwie „starej oczyszczalni” rozpoczęto pierwsze prace przy budowie nowoczesnej mechaniczno-biologicznej Oczyszczalni Ścieków. W roku 1993 oddano do użytku dwa Biooxybloki, natomiast roku 1995 oddano do użytku trzeci Biooxyblok.

W chwili obecnej 99% budynków Stargardu korzysta z możliwości zbiorczego odprowadzania ścieków do sieci kanalizacyjnej o łącznej długości ponad 157 kilometrów. Pozostały 1% budynków podłączonych jest do zbiorników bezodpływowych, skąd ścieki dowożone są bezpośrednio na Oczyszczalnię Ścieków. Do Oczyszczalni doprowadzane są również ścieki z okolicznych gmin tj. Gminy Wiejskiej Stargard i Gminy Kobylanka. 

 

IMG 7955 Edit 

Około 10 tys. m3 ścieków surowych wpływa każdego dnia na Oczyszczalnię w porze suchej. Pierwszym etapem całego procesu oczyszczania ścieków jest oczyszczanie mechaniczne.
W komorze zlewczej K-2, w której zamontowane są kraty rzadkie następuje pierwszy stopień mechanicznego oczyszczania polegający na usuwaniu ze ścieków dużych nieczystości stałych. Następnie ścieki dopływają dwoma rurociągami grawitacyjnymi do budynku krat, w którym zainstalowane są kraty gęste zatrzymujące drobniejsze nieczystości stałe. Z budynku krat ścieki odpływają kanałem do dwóch komór czerpalnych pompowni głównej skąd tłoczone są oddzielnymi dla każdej pompy rurociągami tłocznymi do kanału zbiorczego. Następnie grawitacyjnie dwoma rurociągami płyną do komory rozprężnej znajdującej się przed podwójnymi piaskownikami podłużnymi przedmuchiwanymi. Każdy z piaskowników składa się z dwóch komór: napowietrzanej, w której wytrąca się piasek oraz tworzy mieszanina tłuszczu
i pęcherzyków powietrza i nienapowietrzanej, w której następuje flotacja tłuszczów i ciał pływających. Powstała mieszanina piasku i ścieków przy pomocy pompy zatapialnej pompowana jest do separatorów piasku znajdujących się pod piaskownikiem. Ciała pływające i tłuszcze odprowadzane są do dalszej przeróbki na Oczyszczalni. Dalej ścieki wprowadzane są przez przelew odpływowy do komory rozdzielczej KP-1, a następnie do trzykomorowego osadnika wstępnego, poziomego, podłużnego gdzie następuje sedymentacja zawiesin oraz usuwanie ciał pływających. Osad wstępny i ciała pływające przepompowywane są do zagęszczacza grawitacyjnego osadu wstępnego, skąd trafiają następnie do otwartej komory fermentacyjnej. 
Ścieki surowe z osadnika wstępnego kierowane są do komory zbiorczo – rozdzielczej
i osadu recyrkulowanego, który zapewnia ich równomierny rozdział na trzy reaktory biologiczne stanowiące drugi stopień oczyszczania ścieków. Każdy z trzech reaktorów biologicznych składa się z komory defosfatacji, komory denitryfikacji nr 1, komory denitryfikacji nr 2 oraz komory nitryfikacji oraz wyposażony jest w instalację do napowietrzania drobnopęcherzykowego. W komorze defosfatacji
w warunkach beztlenowych zachodzą procesy biologicznej defosfatacji tj. uwalniania fosforanów
z jednoczesnym poborem lotnych kwasów tłuszczowych. W komorach denitryfikacji nr 1 i nr 2 panują warunki niedotlenienia, w których zachodzi proces redukcji azotanów do azotu atmosferycznego przeprowadzany na drodze biochemicznej jako jedna z postaci oddychania beztlenowego przez różne grupy bakterii denitryfikacyjnych. Dodatkowo w komorach tych zainstalowane są mieszadła zatapialne w celu utrzymania ruchu okrężnego ścieków i zapobieganiu sedymentacji osadu. Komora nitryfikacji znajduje się pomiędzy komorami denitryfikacji. Prowadzony jest w niej proces biologicznego usuwania związków węgla organicznego, nitryfikacji oraz dalszy ciąg procesu poboru fosforanów. Sprężone powietrze na potrzeby napowietrzania jest dostarczane z nowo wybudowanej stacji wyposażonej w dmuchawy z obudowami dźwiękochłonnymi. 
Ostateczne oczyszczanie ścieków z reaktorów biologicznych następuje w dwóch osadnikach wtórnych gdzie następuje sedymentacja osadu czynnego i klarowanie oczyszczonych ścieków, skąd ścieki oczyszczone trafiają do kanału odpływowego. Po mechanicznym i biologicznym oczyszczeniu ścieki odpływają do rzeki Iny i mieszczą się w I i II klasie czystości wód, zgodnie z wymogami obowiązującego pozwolenia wodnoprawnego. Podczas pracy Oczyszczalni powstają także inne odpady. Podstawowym odpadem jest osad ściekowy powstający w wyniku wymieszania osadu nadmiernego i osadu wstępnego w otwartej komorze fermentacyjnej skąd podawany jest przez zbiornik osadu przefermentowanego na prasę do przeróbki osadu. Ilość wytwarzanego osadu w ciągu roku wynosi średnio w ciągu roku 10 000 ton. W chwili obecnej osad z Oczyszczalni przekazywany jest do rolniczego
i nierolniczego zagospodarowania. Osad jest na bieżąco monitorowany zarówno pod kątem wymagań jakościowych, jak i czystości mikrobiologicznej. Dodatkowo przy rolniczym zagospodarowaniu osadu badaniom poddawane są także gleby, na których jest on stosowany. 
Pozostałymi odpadami powstającymi na Oczyszczalni są skratki (odpad powstający na kratach gęstych i rzadkich) oraz piasek (odpad powstający na piaskowniku). Wszystkie te odpady składowane są na Składowisku Odpadów innych niż niebezpieczne
i obojętne 
w Łęczycy.

 

IMG 8037

 

DSC05335

 
...